بغض مدام
این شعر رو می نویسم که خدایی ناکرده، رفقا خیال نکنن که ما دل نداریم.
چرا آقا؛ داریم، خوبش رو هم داریم!
****************
غافل که می شوم؛
لبخند از روی لبانم سرک می کشد
و تو ناگاه
از لابه لای نبودنت جیغ می کشی
تا دوباره
زندگی را در گلوی من گره بزنی!
+ نوشته شده در یکشنبه چهارم تیر ۱۳۸۵ ساعت 19:14 توسط علی زنگنه
|